Unha lectura que ás veces resulta difícil de seguir, cunha trama que por momentos parece non ter demasiado sentido, pero na que pouco a pouco imos descubrindo a personalidade e as contradicións de cada membro da familia.
Faulkner achéganos á América rural do Sur de principios do século XX, marcada pola pobreza, a incultura, as crenzas relixiosas e as supersticións. Todo iso aderezado cunha boa dose de humor negro, que o escritor manexa maxistralmente e que contrasta coa desolación de moitas das situacións que describe.
Gustoume especialmente a reflexión sobre a loucura e a normalidade, sobre como, en ocasións, importa menos o que facemos que a opinión que os demais se forman dos nosos actos. Unha idea que segue tendo plena vixencia.
Unha novela que esixe atención e paciencia, pero que permite descubrir a xenialidade narrativa de Faulkner, a súa innovadora forma de contar unha historia a través de múltiples voces e a súa capacidade para retratar as miserias e contradicións humanas.
Non é unha lectura para todos os públicos, pero si unha boa maneira de mergullarse na obra dun escritor imprescindible, galardoado co Nobel de Literatura e que exerceu unha grande influencia en autores como Vargas Llosa e García Márquez.
Unha novela desconcertante, ás veces tragicómica e sempre interesante, que recomendo a quen queira descubrir o particular universo literario de Faulkner.
